Onderzoek toont aan: reflexzonetherapie werkt

Onlangs las ik op de website van een grote Nederlandse organisatie die zich bezighoudt met volksgezondheid dat bij alle alternatieve geneeswijzen de wetenschappelijke onderbouwing ontbreekt. Een hele groep therapievormen en geneeswijzen wordt hiermee op een bepaalde manier gepresenteerd, en ik vraag me voorzichtig af of het een positieve manier is. Als reflexzonetherapeut vind ik dat natuurlijk jammer. Alleen al omdat er wel degelijk gevalideerd en gepubliceerd onderzoek bestaat dat de werking van reflexzonetherapie, ook een alternatieve/complementaire therapievorm, aantoont.

Aangetoonde werkzaamheid

In het artikel Werking reflexzonetherapie aangetoond is te lezen met welke middelen het effect van reflexzonetherapie aantoonbaar gemeten is en hoe lang dit effect aanhield. Ook het effect op pijn wordt aangetoond en verklaard. Met apparaten die (objectief) effecten konden meten. En ook met de antwoorden van cliënten (subjectief) op vragenlijsten. Daarvoor bestaan allerlei valide onderzoeksmethoden. Zo nu en dan komt bij mij de vraag op of buiten de onderzoekswereld wel bekend is op hoeveel verschillende manieren er onderzoek verricht kan worden.

Erkenning zorgverzekeraars

Het is verder vermeldenswaard dat een deel van de alternatieve/complementaire therapieën, waaronder reflexzonetherapie, in aanmerking komt voor vergoeding door zorgverzekeraars. Dat zegt iets over de erkenning en het vertrouwen in de werkzaamheid van deze therapieën door de zorgverzekeraar. Tot slot zijn er nog de reacties van de meeste van mijn cliënten en die van mijn collega’s. Zij geven aan vermindering van gezondheidsklachten te ondervinden waardoor hun levens een stukje aangenamer worden. Deze reacties zijn voor mij de meest directe bewijsvoering van werkzaamheid van reflexzonetherapie.

En zo heb ik zomaar drie redenen om positief te zijn én blijven!

P.S. De onderzoeken die gebruikt zijn voor het genoemde artikel, staan onder de tekst.

Onze interne reinigingsdienst

Het is echt najaar! De zon is er nog wel, maar wordt steeds minder krachtig. Het is nu behoorlijk fris, overdag maar vooral ook ’s avonds en ’s nachts. Veel bomen en struiken hebben hun bladeren inmiddels verloren. Paddenstoelen zijn al weer volop gespot. Heel natuurlijk richten we ons weer meer op de gezelligheid en warmte van het binnen zijn. Maar, de een na de ander om me heen hoor ik ook weer sniffen en snotteren, een vaak wat minder gewenste kant van dit seizoen. Gelukkig hebben wij mensen een prachtig intern afweer- en opruimsysteem, het lymfatisch systeem. En dat mag nu z’n belangrijke taak serieus gaan uitvoeren!

Lymfatisch systeem

Door ons hele lichaam lopen lymfevaten, net als bloedvaten. De lymfevaten nemen overtollig vocht dat overal in ons weefsel zit en vaak veel afvalstoffen bevat, op en vervoeren dit richting de grote bloedvaten in de borstholte. Daar komt het weer in de bloedbaan. Onderweg haalt lymfatisch weefsel, zoals de lymfeknopen in oksels en liezen, en de milt, de afvalstoffen uit de lymfe, zoals het weefselvocht nu genoemd wordt,  en voert deze af, het lichaam uit. Daarnaast maakt het lymfeweefsel antistoffen aan tegen lichaamsvreemde stoffen als virussen en bacteriën. Zodra ze onschadelijk zijn gemaakt, voert het lymfatisch systeem ook deze afvalstoffen af.

De natuurgeneeskundige aanvulling

Aan de vaak bekende westerse manier van kijken voegt de natuurgeneeskunde nog een iets minder bekende toe. De natuurgeneeskunde ziet de lichte en heldere lymfevloeistof ook als drager van energie. Opgedane indrukken en overtuigingen, denkpatronen en ideeën zijn eveneens een vorm van energie; niet meer tastbaar maar wél echt. Het lymfestelsel verwijdert ook de niet-tastbare afvalstoffen en belagers in de vorm van ideeën, indrukken en overtuigingen die ongewenst voor ons zijn, of niet (meer) bij ons passen. En een goed functionerend lymfesysteem vult de energie die wél bij ons hoort, onze eigen levensenergie en kracht, weer aan.

Voetreflex ondersteunt

Om lekker en gezond in je vel te blijven zitten, is het dus zaak het lymfatisch systeem in tiptop vorm te houden. Dit kan door voetreflexbehandelingen die het ondersteunen en activeren. De zachte lymfemassage op voeten en onderbenen kan goed preventief ingezet worden in de herfst- en wintermaanden. De behandeling is ook fijn tijdens het herstel van bijvoorbeeld verkoudheid, sinusitus of keelontsteking, en bij somberheid of een algeheel gebrek aan vitaliteit. Zin in een lichtpuntje op een van die gure, natte en donkere dagen die ook bij deze tijd van het jaar horen? Je bent welkom in mijn warme praktijkruimte!

Samen sterk!

Onlangs was ik voor het eerst aanwezig bij een plenaire vergadering van bestuur, commissies en districtsgroepen van de VNRT, de Vereniging van Nederlandse Reflexzone Therapeuten. Er waren zo´n 30 dames aanwezig en het werd een dag van uitwisseling. Wat had iedereen gedaan in het voorbije jaar en wat waren de plannen voor de toekomst? Het bestuur kwam met groter en kleiner nieuws. En er werd naar aanleiding van dat alles – en uiteraard, zou ik bijna zeggen, met zo´n grote groep vrouwen bij elkaar;-) – volop gediscussieerd.

Inhoudelijk sterk

Ik was onder de indruk van de enorme hoeveelheid werk die al deze vrijwilligers bij elkaar, naast meestal een eigen praktijk en soms ook nog een andere baan, verzetten. Ik hoorde over PR voor reflexologie en de VNRT, het organiseren van bijscholingen en het accrediteren van opleidingen, het contact onderhouden met scholen, met zeer diverse medische organisaties en met andere relevante clubs, het organiseren en uitvoeren van visitaties, en het toezien op kwaliteit binnen de vereniging. Met een paar collega´s voegde ik daar vanuit de Commissie Onderzoek en Ontwikkeling ook nog wat aan toe.

Gedrevenheid

Het was een leerzame en gezellige dag. De toon was heerlijk positief! Ik voelde bij iedereen een grote behoefte te willen meewerken aan nóg meer bekendheid en aandacht voor reflexologie als serieuze en gedegen behandelwijze bij gezondheidsklachten, in welke vorm zich die dan ook aandienen. Ik ben blij dat ik me een jaar geleden heb aangesloten bij de VNRT. In Nederland is deze vereniging met zo’n 500 leden de enige beroepsvereniging die zich bij uitstek bezighoudt met reflexzonetherapie. En naast voetreflextherapie gaat het dan ook over gezichtsreflexologie, handreflexologie, oorreflexologie, etc. Hierdoor heeft de VNRT op dit gebied veel kennis en expertise en zijn er relevante contacten met andere partijen. Verenigd staan we sterk en kunnen we meer bereiken dan alleen. En dat is in het belang van deze fijne en waardevolle therapievorm!

 

 

Naar de publiekslezing slokdarmkanker

Onlangs was ik in het Utrechts Medisch Centrum bij een publiekslezing over slokdarmkanker. Ik was nieuwsgierig naar wat ik daar zou gaan horen en naar de mensen die op zo’n lezing afkomen. Helemaal omdat ik dit jaar een opleiding specifiek gericht op reflexzonetherapie bij kanker ga volgen. Als gediplomeerd voetreflextherapeut ben ik op basisniveau geschoold in regulier medische kennis, en dus ook in symptomen, oorzaken en verschijningsvormen van kanker. Ik hoopte deze avond in het UMC veel nieuws te horen en ervaren.

Medische basiskennis

Mijn medische basiskennis houdt overigens verder in dat ik ook opgeleid ben in het herkennen van rode vlaggen. Rode vlaggen zijn (risico)symptomen die mij doen besluiten cliënten hiervoor door te verwijzen naar een BIG-geregistreerde behandelaar. In de praktijk is dat vaak de huisarts. Bij de intake of anamnese en in gesprekken tijdens het behandeltraject kunnen zulke rode vlaggen duidelijk worden. Als voetreflextherapeut stel ik daarnaast nooit de diagnose van een ziekte. Ook dat is voorbehouden aan zorgverleners met een BIG-registratie. Gebaseerd op wat de cliënt me vertelt en wat ik opmerk als ik de reflexzones op de voeten behandel, werk ik wel met een behandelplan en een doel. Ik richt me daarbij met name op wat de cliënt met de behandelingen wil bereiken. Afhankelijk van de cliënt kan het plan aangepast worden. Voorafgaand aan elke behandeling wordt dit in overleg bepaald. Het prettige van reflexzonetherapie is dat daar tijd voor is. Mijn behandelingen duren minimaal een uur, soms langer.

Aandacht en betrokkenheid

Het was een leerzame en fijne avond in het UMC. Er was een groot aantal (ex-)patiënten, vaak samen met hun naasten. Er werd uitgebreid informatie gegeven over oorzaken van slokdarmkanker. Ook werd de gang van zaken bij een aantal mogelijke behandelingen uitgelegd. Daarna was er ruimte voor vragen, en die waren er! Een heel panel van UMC-behandelaren zat klaar om ze te beantwoorden. Wat mij trof was de grote emotionele impact die het krijgen en hebben (gehad) van slokdarmkanker op het leven van mensen heeft. Dat begint al bij de diagnose, gaat door bij de behandeling in het ziekenhuis en ook daarna, als de patiënt weer thuis is. De emoties waren goed te horen in de indrukwekkende persoonlijke verhalen van de (ex)patiënten. Ten tweede trof mij de aandachtige en betrokken houding van de behandelaren van het slokdarmteam voor hun patiënten. Dat voelde goed, want zo’n houding doet recht aan mensen. Ik kijk uit naar de publiekslezing in maart!

Verrassing aan de Singelsteeg

Deze week was ik voor het eerst dit jaar weer aan het werk in de Singelsteeg. Voor wie de praktijkruimte niet kent, deze ligt in een steegje haaks op de Westerkade, een gezellige straat met winkels en horecagelegenheden tussen het Ledig Erf en het nieuwe NS-station Vaartsche Rijn. Wie voor het eerst in de praktijk komt, zegt bijna steevast: ‘Goh, ik kende dit helemaal niet, terwijl ik hier zo vaak langs fiets!’ De praktijkruimte ligt pal aan de steeg en heeft grote ramen. De ruimte is licht ingericht en met zo’n 20 vierkante meter behoorlijk ruim. Er wonen en werken meer mensen in en aan de steeg, en toch is het er over het algemeen heel rustig. Ik ben ook niet de enige gebruiker van de praktijkruimte, er werken meerdere therapeuten, masseurs en coaches. Door een handige online agenda zitten we elkaar gelukkig nooit in de weg.

Verrassingen

Van de week dacht ik terug aan dezelfde eerste week in 2016. Toen was ik voor het allereerst aan het werk in de praktijkruimte. Ik herinner me nog dat het tijdens de eerste behandeling was gaan sneeuwen, een grote verrassing voor zowel de cliënt als mijzelf: wat een mooie witte wereld zagen we toen ik de gordijnen weer open deed! In het voorjaar zag ik de steeg steeds groener worden. Soms trok ik wat onkruid weg voor de deur, maar ik vond het ook mooi, dat nieuwe leven dat zich tussen oude en nieuwe stenen naar buiten en boven wurmde. En een boompje dat in het voorjaar eerst blaadjes en knopjes ontwikkelde, vervolgens ging bloeien en daarna kleine peertjes liet zien, was wel de mooiste verrassing! Het boompje was bovendien pleisterplaats voor allerlei vogeltjes, en regelmatig was er dan ook een live fluitconcert te horen tijdens de massagebehandelingen; hoe natuurlijk kun je het hebben?!

Het is lekker werken geweest in 2016 in de Singelsteeg. En ik heb veel zin in dit nieuwe jaar op dezelfde plek met, hopelijk, weer nieuwe verrassingen!